گرچه یک روز مرا شوق غزلخوانی بود
هر چه گفتیم و شنیدید پریشانی بود
می نشینم به مرور دل خود می بینم
سهم من از گذر عمر پشیمانی بود
با تو یک عمر به عمران دلم کوشیدم
غافل از چشم تو که بانی ویرانی بود
زیر باران نگاه تو دلم می شد خیس
چه شبی بود دل انگیز و چه بارانی بود
همچنان چوب الف بر سر من می آید
به خیالی که مرا یار دبستانی بود
می روم لیک دلم پیش تو جا می ماند
من کجا می روم و دل به کجا می ماند
رهسپارم به دیاری که پراز تنهایی است
بعد از این کار دل من بخدا می ماند
جاده می پیچد و می پیچم و می پیچد باد
صحنه روز شب واقعه را می ماند
واژگون می شوم و می شکنم در دل خویش
دهن جاده از این حادثه وا می ماند
سر دل کندن از این درد جگرسوزم نیست
این چه دردی است خدایا به دوامی ماند
(رفتنی می رود و آمد نی می آید
شدنی می شود و غصه بما می ماند)
قوچ کیمی قوربانلار
آچ گوزون اولکه ده سئل تک آخان آلقانلارا باخ
وطن اوغروندا جانیندان کئچن آصلانلارا باخ
یوردوموزدا نئجه غیرتلی جاوانلار واریمیش
داغلارین کوکسونی ده لمیش ده لی وولکانلارا باخ
بئله کووره آنالاردان پولاد اوغلان توره نه ر
اجنبی لر سوموگون ده ن کیمی دارتانلارا باخ
گئجه نین باغرینی شیمشک سیاقی پارچالاییب
صوبح ، پئشوازینا چیخمیش آییق اینسانلاراباخ
گئت مینای وطنی سیر ائله اول ائل حاجیسی
اول میناده کسیلن قوچ کیمی قوربانلارا باخ
وار یو خوندان ال اوزه ن یار اتگینده ن یاپیشان
بیر قاریج توپراقا مین جان قویان اوغلانلارا باخ
چپ باخان گوزلری بو یوردا کوکونده ن چیخادیب
دووله ری دوره لییه ن روستم دستانلارا باخ
او چیین لر له کی اولدوزلارین اولموش یاتاغی
او چیین لرده گئده ن توپراقا قافلانلارا باخ
پوزماق اولماز می!!؟ طبیعتده اولان قایدالاری
هنگی لرله سینه گیر میش اولو سروانلارا باخ
باخما چوخ قار کوله یین هیبتینه قوخما گیلان
مدنیت اوجا قیندا کوزه ره ن جانلارا باخ
وطنین توپراقینی کرب و بلایه چئویره ن
علی اکبر کیمی گل فا تح میدانلارا باخ
ایسته ییر سن داداسان گویلره اوچماق مزه سین
آنلینی توپراقا قوی یئرده کی سولطانلارا باخ
قووشوب توپراقا گوج وئردیله ر ائل توپراقینا
قانلاریندان توره نه ن اودلی گولوستانلارا باخ
نه زاماندا بو قه ده ر شیر دلاور واریمیش
گئت گیلن تاریخی بیر سیر ائله دورانلارا باخ
شعر: علی شهودی
